FANDOM


Śmiertnik Zębacz

Śmiertnik Zębacz zieje podpalonym magnezem. Ogień Zębacza przybiera kształt podłużnego stożka rozszerzającego się im dalej smok zionie. Smok może splunąć również pociskiem (snopem) iskier. Jego ogień jest jednym z najgorętszych wśród wszystkich smoków i spala wszystko na swojej drodze, może nawet stopić skałę zmieniając ją w płynną lawę. Potrafi również strzelać trującymi kolcami ze swojego ogona. Oprócz ziania, Śmiertniki potrafią wytworzyć snop iskier i przytrzymać w paszczy jako pochodnię, podobnie jak Ostrykły.

Koszmar Ponocnik

Ogień Koszmara ​Ponocnika przypomina ciekłe płonące paliwo, podobne do napalmu. Jest niszczycielski dla drewnianych budowli wikingów. Gdy smok atakuje ogniem formuje strumień, który po uderzeniu np. w tarczę rozlewa się niczym lawa. Smok jak większość innych może splunąć kulą swojego ognia. Gdy smok kicha lub parska z jego nosa również wydobywa się ogień.

Koszmar Ponocnik ma również zdolność samozapłonu. Potrafi on stanąć w płomieniach dzięki specjalnej substancji (ślinie), która pokrywa całe jego ciało. Smok jeśli chce, może podpalić tylko wybraną część ciała, np: tylko ogon.

Gronkiel

Gronkiel pluje gorącą lawą, będącą w rzeczywistości płonącymi, rozgrzanymi do czerwoności kamieniami. Trudno ugasić taką lawę. Gronkiel połyka kamienie i głazy częściowo zamieniając je w lawę którą może splunąć w formie strumienia, a tymi których nie stopił po prostu strzela jak pociskami. Smoki te są groźne dla katapult, które nie mogą im nic zrobić ponieważ kamienne kule mogą po prostu połknąć zamieniając je w ognistą lawę. Gdy gad zje natomiast odpowiednie kamienie, może wytwarzać lawę idealnie nadającą się do robienia broni. Takie żelazo zostało nazwane Gronkielowym żelazem.

Zębiróg Zamkogłowy

Zębiróg Zamkogłowy to jeden z 3 smoków posiadających więcej niż jedną głowę. Dwie głowy stanowią jeden mechanizm ataku. Jedna zionie gazem, który sam w sobie może udusić nieuważną ofiarę, lecz później druga głowa strzela iskrami i podpala gaz który eksploduje z niszczącą siłą zdolną zniszczyć cały dom wikinga. Smok może złapać zębami swój ogon, podpalić się swoim gazem a następnie toczyć się, niszcząc wszystko na swojej drodze. Zdolność została ukazana w filmie Jak wytresować smoka 2.

Nocna Furia

Nocna furia to wyjątkowy smok. Jest najszybszym oraz jednym z najinteligentniejszych latających gadów. Gdy bestie napadały na Berk, Nocna Furia nie porywała owiec, tylko niszczyła osadę swoim śmiercionośnym ogniem. Strzela potężnymi pociskami plazmy (półpłynną masą podpalaną acetylowo - tlenowym ogniem), może również wytworzyć strumień plazmy. Pocisk po uderzeniu w cel wybucha z ogłuszającą i niszczącą siłą, ale może też eksplodować po przebyciu określonego dystansu. Smok może również użyć mechanizmów wytwarzających ogień do echolokacji, która przydaje gdy smok mimo swoich widzących w ciemności oczach nie widzi przeszkód takich jak np.: skały w jaskini. Furia wydaje z siebie określony dźwięk, który odbity od przeszkód wskazuje ich położenie. Dźwięk ten jest słyszalny przez ludzi. Ubocznym efektem echolokacji, nie zawsze widocznym, jest cienki jasny pasek delikatnie oświetlający otoczenie. Powoduje on również lekkie podgrzanie otoczenia. Pociski plazmy są bardzo silne, mogą łatwo ogłuszyć i zranić smoka oraz zabić człowieka, w miarę jak lecą dalej stają się silniejsze, po uderzeniu w cel oddalony o kilkadziesiąt metrów powodują poważne zniszczenia. 

Nocna Furia dysponuje również błękitną plazmą, która jest o wiele silniejsza niż zwykła forma ognia Furii.

Straszliwiec Straszliwy

Te małe smoki zieją normalnym ogniem. Strumień jest jednak silny i ma długi zasięg, jest też bardzo celny, z czego Straszliwce słyną. Mimo, że są mniejsze od innych smoków, ich ogień ma taka samą moc. Strzelają cienkimi strużkami celnych płomieni. Potrafią też strzelić kulami ognia na dalekie dystanse.

Gromogrzmot

Gromogrzmot należy do nielicznych gatunków, które nie zieją ogniem. Smok za to posiada zdolność do wytwarzania potężnej fali dźwiękowej zdolnej zatopić statek lub zabić dorosłego człowieka. Zdolność wytwarzania takiej fali dźwiękowej daje mu olbrzymie gardło w kształcie trójkąta, które wzmacnia dźwięk i siłę fali.

Parzypluj (Wrzeniec)

Wrzeniec jest jednym z nielicznych smoków, które nie zieją ogniem. Smok ten pluje wrzącą wodą, która odrywa mięso od kości. Posiada również śmiercionośny jad mieszający się z wodą. Jednak owy jad jest także odtrutką dla smoków zarażonych smoczym kwiatem - niebieskim oleandrem. Żyje w środowisku wodnym, ponieważ bez wody byłby bezbronny, a dłuższy czas poza nią doprowadził do śmierci.

Tajfumerang

Tajfumerang zionie wielkim strumieniem ognia przypominającym ogniste tornado, które spala wszystko na swojej drodze. Jego ogień ma bardzo duży zasięg i moc. Polując na ofiarę, zatacza wokół niej ognisty krąg, pozostawiając na ziemi ślad przypominający spiralę. Smok może zregenerować liczbę splunięć zjadając węgorza, ponieważ jest odporny na inne skutki jego działania. Dodatkowo, smok potrafi generować ciałem małe eksplozje widoczne w formie iskier, które zwiększają jego prędkość lotu.

Ognioglista

Nie wiadomo, czy ten maleńki smok potrafi zionąć ogniem. Sama Ognionglista potrafi rozgrzać się do białości, powodując bolesne poparzenia, o czym przekonał się nieuważny Mieczyk, a gdy zbliżą się do siebie, zaczynają świecić o wiele mocniej, co może pomóc w szukaniu wyspy Ognioglist.

Królowa Ognioglist

Jej ogień przypomina petardy lub fajerwerki. Spala wszystko na swojej drodze, a obok strumienia ognia pojawiają się kolorowe iskry. Sam ogień jest bardzo podobny do ognia Śmiertnika.

Marazmor

Smok podobnie jak np. Gromogrzmot, nie zieje ogniem lecz paraliżuje przeciwnika czymś, co przypomina świecący, niebieski ciekły azot. Możliwe też, że jest to wyziewna paraliżująca neurotoksyna, wystrzeliwana w formie mgły.  Oprócz unieruchomienia, Marazmor potrafi również oślepić blaskiem który wydaje z paszczy. Sam w sobie jest fluorescencyjny, co w dużej mierze jest zasługą alg.

Skrzydłochlast (Zmiennoskrzydły)

Skrzydłochlast potrafi ziać ogniem, jednak rzadko go używa. Zamiast tego, pluje nie mniej niebezpiecznym od ognia, żrącym świecącym kwasem niszczącym od drewna i kamieni a nawet po sam metal. Gdy splunie kwasem, nie oprze się mu żadna tarcza ani broń. Kwas jest niebezpieczny, jednak po chwili staje się niegroźny, zapewne bardzo szybko reaguje z powietrzem. Jest jednym z najniebezpieczniejszych smoków.

Czerwona Śmierć

Smok zieje długim, wielkim i potężnym strumieniem ognia, zdolnym zniszczyć kilkanaście łodzi wikingów w parę sekund. Gdy gad szykuje się do splunięcia, na początku ogień jest niebieski, lecz później staje się czerwono - płomienisty. Zasięg ognia jest ogromny. Czerwona Śmierć prawdopodobnie nie potrafi splunąć kulą ognia a jedynie strumieniem. Biorąc pod uwagę to, a także wielkość płomienia, a także to, że Czerwona Śmierć używa łatwopalnego gazu, żeby stworzyć płomień, smok ten przed zionięniem ogniem musi wytworzyć go w gardle bardzo dużo, co wykorzystał Szczerbatek, strzelając to paszczy smoka, kiedy ten zamierzał zionąć, podpalając gaz w środku i tym samym zabijając Czerwoną Śmierć.

Zaduśny Zdech

Zaduśne Zdechy to małe smoki, które nie zioną ogniem, a gorącym powietrzem (wg oficjalnych źródeł). Powietrze to topi potrzebny do budowy gniazd metal. Oprócz tego, te małe smoczki wytwarzają maskujący dym - spowodowane jest to brakiem zdolności ziania ogniem i swoimi rozmiarami.

Wandersmok

Wandersmok zieje dwona typami ognia. Pierwszy typ to biały ogień (nieco podobny do płomienia Nocnej Furii), drugi to pioruny. Smok pochłania energię z wyładowań elektrycznych podczas burzy, po czym strzela strumieniem elektryczności w swoją ofiarę. Tak pochłonięty prąd może długo przetrzymywać. Ofiara znajdująca się w wodzie lub posiadająca na sobie coś metalowego, ma niewielkie szanse na przeżycie. W najlepszym razie jest ona w silnym szoku i bełkocze nie mogąc ułożyć sensownych zdań. Dodatkowo, smok potrafi spowić się elektrycznymi wyładowaniami, co daje mu dodatkową ochronę.

Szepcząca Śmierć (Szeptozgon)

Jego ogniste pociski układają się w kształt pierścieni, okrążających mniejszy strumień ognia. Smok potrafi także strzelać swoimi kolcami, z dowolnej części ciała.

Krzykozgon

Ten ogromny smok ma znacznie większą liczbę splunięć niż jego mniejszy kuzyn. Pociski ognia są kuliste, a podczas wystrzału, ogień wydobywa się również zza głowy Krzykozgona, dodatkowo podczas trafienia w cel kula wybucha. Najczęściej jest to seria strzałów przypominająca wystrzał z karabinu maszynowego. Smok prawdopodobnie nie potrafi splunąć strumieniem a jedynie kulą ognia. Oprócz tego, tak samo jak Szeptozgon, potrafi strzelać kolcami.

Sidlarz

W przeciwieństwie do Zębirogów każda głowa Sidlarzy zieje ogniem. W przypadku tych smoków jest to biały płomień z zielonymi "obramówkami"  o niszczycielskiej sile. Taki ogień po raz pierwszy pojawia się w Rise of Berk.

Wytwarzają też metanową mgłę, której odór odstrasza wrogów.

Wiadomo również, że smok potrafi wydzielać słodki zapach czekolady, wabiący ofiary prosto w paszczę smoka.


Koślawy Mruk

Na razie wiadomo, że Koślawy Mruk posiada wykrztuśny etan. Potrafi też zapalać ogień w paszczy, co zostało ukazane w Jak wytresować smoka 2.

Stormcutter

Smok ten posługuje się zwykłym smoczym ogniem. Ma postać dalekosiężnych i ciągłych strumieni przypominających wyglądem złocisto-czerwone torusy ognia. Nie wiadomo, czy gad potrafi strzelać pojedynczymi pociskami lub przetrzymywać ogień w paszczy.

Gnatochrup

Gnatochrup zieje dużym strumieniem ognia, niczym ogniste chmury. Prócz tego gad dysponuje umiejętnością potężnego ryku, aczkolwiek jest ona zależna od stanu kościanego pancerza. Jest brakuje w nim choćby najmniejszej kości, smok trafi moc ryku

Drzewokos

Ten olbrzymi smok przypominający węża z wielkimi skrzydłami zionie eksplodującym gorącym żarem. Aby zwężyć dość szeroki strumień ognia ustawia między nim swoje skrzydła - w ten sposób płomienie Drzewokosa obejmują mniejszy obszar, lecz działają z bardziej niszczycielską siłą.

Smok używa również swojego ognia do ogrzania swojego ciała. Za pośrednictwem skrzydeł tworzy kopułę zatrzymującą ciepło z np. rozpalonego przez siebie ogniska.

Szybki Szpic

Wedle statystyk, Szybki Szpic nie zieje ogniem i nie umie ziać oraz pluć niczym innym. Zamiast ognia ma paraliżujący jad w ogonie.

Raziprąd

Raziprąd, podobnie jak inni przedstawiciele klasy wodnej, nie zieją typowym ogniem. Posiadają natomiast umiejętność wytwarzania oszałamiających ofiarę ładunków elektrycznych poprzez zderzeniu obu głów smoka.

Gruchotnik

Gruchotnik ciska we wrogów pojedyńczymi ognistymi kulami, a towarzyszy temu przez chwilę gorący obłok powstały tuż w paszczy gada. Same ogniste kule wybuchają po zderzeniu z celem, co może przypominać wybuchający pocisk z granatnika. Smok ma również zdolność ziania ciągłym strumieniem zwykłego ognia.

Oszołomostrach

Oszołomostrach zasysa duże ilości wody z morza i przechowuje ją w wolu. Gdy zieje, jego oddech zamraża wodę, a po uderzeniu w cel błyskawicznie zamraża się i tworzy różnorakie lodowe struktury. Jego ogień przed zamarźnięciem przypomina paraliżującą mgłę Marazmora.

Kroplowij

Nic nie wiadomo o ogniu tego smoka z filmu. Lecz w grze DreamWorks Dragons: Rise of Berk pokazano, że ma on ogień typowy dla smoków klasy wodnej - strumienie wody przypominające skroploną parę wodną.

Ostrykieł

Smok potrafi wytworzyć kulę ognia, która może płonąć w paszczy, oświetlając wszystko wokół. Jest to zwykły ogień, w przeciwieństwie do innych gatunków z klasy kamiennej, które plują lawą.

Thornridge

Nic nie wiadomo o ogniu tego smoka.

Szponiak

Ogień Szponiaka, choć nie pokazany w filmie Jak wytresować smoka 2, można ujrzeć go w grach Rise of Berk oraz School of Dragons. W obu przypadkach jest to zielonkawo-biały, ciągły strumień płomieni podobny do tego, jaki ma chociażby Cavern Crasher.

Thunderclaw

Smok zieje strumieniami lub kulami jasnozielonego ognia.

Hotburple

Jako podgatunek Gronkiela przewidujące jest to, iż Hotburple ma podobny ogień, co jego kuzyn. Podobnie jak on jest głazożernym smokiem i ze zjadanych przez niego rud metali tworzy się płynna lawa, która, trafiona w cel, powoduje duże zniszczenia. Jego ogień jest jednak gorętszy niż ten Gronkiela i i przez to jaśniejszy.

Mroziczort

Ten zamieszkujący mroźne pustkowia północy smok ma lodowy oddech. Miota z paszczy potężnymi lodowymi pociskami, może też ziać lodową zamiecią. Nie wiadomo jednak do końca, z czego się składa, ze względu na fakt, że świeci się i eksploduje przy zderzeniu tak jak ogień innych smoków.

Nocny Koszmar

Pojedynczy smok może zionąć małą wiązką zwykłego ognia, lecz zebrane w wielką formację tworzą ogromne kule ognia.



Jaskiniowy Rabuś

Smok ten zieje zielonym strumieniem ognia, który może także uformować w pojedyncze pociski. Ponadto potrafi wytworzyć na swoim grzbiecie przez specjalne brodawki śluz, który jest łatwopalny. Jest także lepki, co pozwala mu wspinać się po ścianach jaskini.

Śmiercipieśń

Ten smok zieje przypominającą bursztyn wydzieliną, która unieruchamia każdy trafiony cel. Jeśli trafiony cel latał, spada on na ziemię obciążony ciężarem szybko zastygającej substancji. Lecący bursztyn jest gorący, lecz przy kontakcie z ludźmi nie powoduje obrażeń ani oparzeń.

Smok posiada również zwykły ogień, ale używa go bardzo rzadko.

Zbiczatrzasł

Smok zieje wąskim, jasnobłękitnym strumieniem płomieni , który może wypalić w człowieku dziurę z odległości 100 stóp (30m).Ponad to ogień zbiczatrzasła ma duży zasięg rażenia.

Miażdżytłuk Kafar

Smok ten strzela kulami magmowej śliny.

Zbrojoskrzydły

Ogień Zbrojoskrzydłego powstaje w wyniku spalania mieszaniny acetylenu i tlenu, temperatura osiągana w wyniku tej reakcji jest rzędu 2400-3100°C. Mieszanina ta stosowana jest w ówczesnych palnikach acetylenowo-tlenowych. Zwierzę wykorzystuje go do obrony i do spawania przyciągniętych przez swoje magnetyczne ciało metalowych przedmiotów, tak aby utworzyły one razem wytrzymały pancerz.

Paszczogon

Paszczogony są jedynymi smokami, które oprócz strzelania ogniem z paszczy, potrafią również ciskać płomieniami zarówno z ogona, jak i "skrzeli" koło przednich łap. Ich ogień z paszczy to zwykły strumień, zaś ogon miota kulami ognia o szkarłatnej barwie.

Skrzydłocień

Jest to kolejny smok, który nie zieje zwykłym ogniem. Zamiast tego, gady mają zdolność wytwarzania potężnej fali dźwiękowej (podobnej do ryku Gromogrzmota). Ma ona za zadanie dezorientować wrogów, by stali się łatwiejszym celem, ale i za pomocą niego gad przyzywa do siebie Małe Cienie. Prawdopodobnie potrafi też zionąć ogniem, jednak nie ma na ten temat żadnych informacji.

Mały Cień

Te małe smoki plują pociskami eksplodującej lawy. W formacji bombowej ogień ten zyskuje niezwykłą siłę, gdy wróg zostaje ostrzeliwany przez kilka smoków jednocześnie. Często pocisk wybucha dopiero po uderzeniu o ziemię.

Ogniowa Burza

Co stosunkowo rzadkie w wodnej klasie, Ogniowa Burza ciska błękitno-czarnymi, plazmowymi, świszczącymi kulami. Strzela nimi w taki sposób, który przypomina wystrzał z armaty. Ze względu na rozmiar kule te mają niezwykle potężną siłę rażenia.

Potrójny Cios

Potrójne Ciosy zieją strumieniem zwykłego ognia układającym się w spiralę. Ponadto, podobnie jak Szybkie Szpice, mają ogony zakończone kolcami jadowymi (Szpic ma jeden, Cios aż trzy). W każdym z jego kolców jadowych znajduje się inny rodzaj jadu - paraliżujący ofiarę, nękanie ją za pomocą halucynacji oraz dający uczucie "płonącej" krwi.

Bawoleń

Smok zieje najzwyczajniejszym, eksplodującym przy zderzeniu ogniem. Podobnie jak Zębacz czy Szeptozgon, Bawoleń potrafi strzelać kolcami z dowolnej części swego ciała.

Podwodny Rozpruwacz

Zwierzę zdaje się nie ziać żadnym ogniem, a przynajmniej umiejętność ta nie została jeszcze ukazana. Za to Rozpruwacz potrafi tworzyć potężne wiry wodne, zdolne zassać nawet całe łodzie wikingów.

Eruptodon

Eruptodony, podobnie zresztą jak i inni przedstawiciele kamiennej klasy, pluje płynną lawą, którą uprzednio zjada.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Inne Wiki

Losowa wiki